Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь

Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка традыцыйна ў свята 9 Мая прыняў удзел ва ўрачыстых мерапрыемствах у гонар Дня Перамогі.

Кіраўнік дзяржавы ў Мінску ўсклаў вянок да манумента Перамогі. Разам з Аляксандрам Лукашэнкам удзельнікамі цырымоніі сталі трое яго сыноў.

Да помніка ляглі таксама вянкі і кветкі ад кіраўнікоў рэспубліканскіх органаў дзяржкіравання, прадстаўнікоў Усебеларускага народнага сходу і Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, судовага корпуса, ветэранскіх арганізацый, сілавых структур, грамадскіх аб'яднанняў і палітычных партый, актывістаў з ліку прадстаўнікоў грамадскасці.

Аляксандр Лукашэнка і ўсе ўдзельнікі цырымоніі на плошчы Перамогі ўшанавалі памяць загінуўшых герояў хвілінай маўчання.

Прэзідэнт на мерапрыемстве выступіў з прамовай:

Дарагія ветэраны! Госці нашай краіны!

Мы святкуем Дзень Вялікай Перамогі, які падарыў нашаму народу жыццё і свабоду. Святкуем з году ў год, з шэсцямі, салютамі. Са слязамі і горыччу. З таго самага моманту, калі над савецкай краінай пачуўся голас Левітана. Тады дыктар вымавіў слова, якое марыў пачуць кожны: "Перамога!"

Яно змяніла свет. Вялікая Айчынная вайна завяршылася. Наша калісьці Вялікая савецкая Радзіма, скатаваная, змучаная, вызваліла Еўропу. Усе, уключаючы заходніх лідэраў, прызналі вызначальную, галоўную ролю Савецкага Саюза ў разгроме фашызму. Гэта было тады.

Усе, у тым ліку і жыхары заходніх краін, ведалі, які след пакінулі на нашай зямлі гітлераўскія Каты. Больш за 30 мільёнаў загінуўшых. Каля 3 мільёнаў сірот. 25 мільёнаў чалавек, пазбаўленых роднай хаты.

2 тысячы разбураных гарадоў і больш за 70 тысяч знішчаных вёсак, вёсак. І мільёны жыццяў, зламаных па волі вар'ята і яго арміі, сабранай з усёй Еўропы.

Крымінальная справа аб генацыдзе беларускага народа дадае да лічбаў нашых страт новыя. Плюс 47 карных аперацый, пра якія мы не ведалі. Плюс 166 месцаў знішчэння і пахавання.

На карце спаленых вёсак ужо 13 тысяч адрасоў, 300 населеных пунктаў падзялілі трагічны лёс Хатыні.

Загінуў кожны трэці. Незаменная для нас страта і страшная цана за тое, каб патухлі печы Асвенцыма і Трэблінкі. Каб больш ніколі з усходу на Захад не ішлі эшалоны з рабскай рабочай сілай, багаццямі роднай зямлі.

Тады, у 1945-м, кожны савецкі воін, які прайшоў праз вызваленую Беларусь, ведаў, што ён пойдзе далей, да самага Берліна. Па дарозе Святой барацьбы дабра са злом.

Мы можам шмат, доўга казаць аб цане Перамогі, аб нашай болю, аб нашай гонару, але самая вялікая гаворка ў памяць аб кожным, хто набліжаў Пераможны май, але не ўбачыў яго салюты, - хвіліна маўчання. Народнага маўчання ў славу несмяротнага подзвігу.

(Хвіліна маўчання.)

Дарагія беларусы!

Сцяг Перамогі сёння ў нашых руках. Перадаючы яго ад пакалення да пакалення, мы б'емся на ўсіх франтах за праўду пра тую вайну, за статус пераможцаў, за суверэннае права - права выбіраць свой шлях на сваёй зямлі.

Беларусы, як ніхто, ведаюць, наколькі хутка лозунгі пра" новы парадак " ператвараюцца ў шыбеніцы, лагеры, папялішчы і безыменныя Равы.

І хай у фашызму цяпер іншая асоба-глянцаваныя, гэта сутнасці не мяняе. Мы бачым гэты твар. Ідэі звышдзяржаўнасці, уласнай перавагі мацнеюць і наносяць свету новыя раны. Але ўжо побач з нашымі межамі.

Мы ведаем, хто наш праціўнік і вораг. Гэта не народы. У Еўропе жывуць сем'і, якія, як і беларусы, захоўваюць праўдзівыя ўспаміны пра Развязаную гітлераўскімі фашыстамі вайну.

Наш вораг-рэваншысты, прамыя і ідэйныя нашчадкі эсэсаўцаў, бандэраўцаў і лясных братоў. Тыя, хто прама зараз прыбірае астанкі савецкіх салдат з літоўскага Шаўляя і называе Подзвіг савецкага народа міфам.

Тыя, хто метадычна выкрэслівае перамогу Чырвонай Арміі з гісторыі Другой сусветнай вайны і не пускае нас да месцаў пахаванняў дзядоў і прадзедаў. Да помнікаў, якія яшчэ засталіся цэлыя.

Але мы памятаем. Памятаем і шануем вызваліцеляў роднай зямлі. Сёння і будзем памятаць заўсёды.

Усе кветкі і вянкі ўскладзены намі і ў памяць аб тых, хто застаўся ляжаць там, на чужыне, аддаўшы сваё жыццё за жыццё народаў Еўропы. Іх трэба вярнуць дадому.

Дарагія суайчыннікі!

Дзень Перамогі-гэта Дзень нацыянальнага гонару!

Мы памятаем нашых салдат, афіцэраў, беларускіх партызан і падпольшчыкаў, жанчын, якія ўзялі ў рукі зброю. Усіх, хто не выбіраў паміж шыбеніцай і варожай ласкай, а паміраў героем, але не здраднікам.

Схіляем галовы перад маці, якія аддавалі сваіх сыноў і дачок на фронт. Мы і сёння з болем у сэрцы ўспамінаем пра дзяцей вайны, якія пасталелі ў раптоўна, якія ўзялі ў рукі вінтоўку або сталі да станка ў тыле.

Ганарымся ўсімі, хто пасля перамогі ўздымаў Беларусь з руін, адбудоўваючы гарады, аднаўляючы народную гаспадарку.

Дзень Перамогі - гэта дзень брацкага адзінства народаў! Свята, які нагадвае, наколькі мы моцныя, калі мы разам. Нам, нашчадкам пераможцаў, нельга забыцца, хто мы, калі хочам жыць у свеце і бяспекі. Калі мы не хочам вайны.

Дзень Перамогі-гэта дзень гістарычнай справядлівасці!

Наш абавязак-захаваць праўду пра тую вайну, распавядаць усё, нават тое, што цяжка часам прамаўляць.

Мы павінны навучыць сваю моладзь бачыць твар фашызму пад маскай добрых намераў. Гэта тое, што мы абавязаны зрабіць для іх мірнай будучыні і роднай зямлі.

Хачу сказаць усім, хто сёння ідзе да мемарыялаў і памятных месцах разам з нашымі ветэранамі, сем'ямі, хто прыводзіць з сабой малых, - дзякуй вам. Хто-то скажа, што з надвор'ем не пашанцавала (падчас цырымоніі было дажджліва. - Прыма.). Не, нам вельмі пашанцавала з надвор'ем. Гэта добрае надвор'е.

Дзякуй, што робіце ўсё, каб нітка часу не абарвалася. Дзякуючы вам і нашай агульнай памяці гарыць гэты вечны агонь-сімвал вялікага подзвігу нашых продкаў.

Дарагія ветэраны!

На жаль, такая сутнасць жыцця-вас засталося зусім няшмат. Але ваш подзвіг-гэта маральная вышыня. І ў нас, беларусаў, няма іншага шляху, акрамя пачатага вамі, - да міру і стварэння. Мы зробім усё, каб захаваць той свет, які вы заваявалі для нас.

Са святам, дарагія суайчыннікі!

З Днём Вялікай Перамогі!»

Цырымонія працягнулася выкананнем Дзяржаўнага гімна Рэспублікі Беларусь у суправаджэнні залпаў артылерыйскага салюту і ўрачыстым маршам зводнай роты ганаровай варты і аркестра Мінскай ваеннай камендатуры. Быў выкананы музычна-тэатралізаваны нумар " памяць у нашых галасах!».

Кіраўнік дзяржавы ў завяршэнне ўрачыстага мерапрыемства пакланіўся ветэранам са словамі падзякі і павітаў прадстаўнікоў дыпкорпуса, якія прысутнічалі на плошчы Перамогі.

Інфармацыя з афіцыйнага сайта Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь   і БЕЛТА